uçurum kokusu ve trendeki kadın

hiç ölmeyecekmiş gibi uzun cümleler kuruyor insano kadar çok gereksiz kelime var ki aşka dairanlamı kalmıyorkavuşmaların ve ayrılıkların

kazara bir göz bir göze değseya da ne bileyimbir gönül bir gönülehiç olacak iş mioluyor işteinsanın acısı acıyor

kimsenin takatı yok umut etmeyeumut edip tekrar ayağa kalkmayauzun zaman olduyıldızlara bakmayı unuttukağız dolusu gülmeyivebirdenbirehesaplanmamışbeklenilmemişansızın çalan kapılar gibiya da bir dosta rastlar gibisevmeyi sevişmeyi unuttuk

önümüz kahır ardımız beladır şimdikarakol bodrumlarımahkeme salonlarıihbarlar kelepçeler tutanaklarbir avuç nefese sığdırıyoruz koca ömürleriuzaktan uzağa sevebilirmişiz gibi geliyor insanaoysa insan en iyi uzaktan öldürür sevdiğini

bak ne diyeceğim sanasen mi o bilinmedik kasabalara akan trenin içindesinyoksa o tren mi senin içindebilirsinbir eylül daha dayanamaz takvim yapraklarıherkes bir cevabın sorusuveherkes aşkın mağlubukeyfimiz yokvarmış gibi yapıyoruzsenin hikayende ustura izine benzer yüzümbenim ellerimde yine uçurum kokusuhiç ölmeyecekmiş gibi uzun cümleler kuruyor insantoplasan tek harf etmiyor yaşamak.

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Tamer Dursun - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Haberler Ankara Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Haberler Ankara hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.