BENİMLE KAL AZZE

bir sabah ahırkapı iskelesi’ ne yanaşan bir tekne manastırda kalan kızları almaya geldi. koşar adımlarla evden çıkan yedi kız, etraflarına bıle bakmadan onları bekleyen at arabasına bindiler. en son mara arabaya çıkacakken şair oturduğu yerden kalktı. titreyen bir sesle ‘ o sensin’ dedi. mara başını şaire çevirdiğinde kirpiklerinin ucunda bir çift yaş duruyordu. ‘ o sensin’ dedi. aşk görmeden tanışmaktı…

‘sen benim sesimi aldın şair, sen bana ne vereceksin şimdi’ dedi ve yanağından akan yaşlarını silerek uzaklaştı gitti şairden.

ahırkapı iskelesi’nde bekleyen tekne son bir soluk daha alıp denize açılmaya başladığında şair de koşarak sahile gelmişti. ağlıyordu. ‘sen bana sadecesesini verdin, oysa ben sana kendimi vermiştim’ deyip kendini suların mavi çıglığına attı. aşk elindekini değil ömründekini vermekti. şair ömründeki tek şeyi , nefesini mara’ya vermişti…’

sen bana bakmıyordun. yüzüne dokunduğun elinle elimi tuttuğunda hissettiğim ıslaklık gözyaşlarındı azze.

kırmızı bir şarapkıvrılmış uyumakta olan bir neyyüzünde hayatın kırıklarını taşıyan bir adammaraşairsenbenahırkapı iskelesimanastırahmed yeseviaşkölüm…gece üstümüzü örtüyordu usul usul.

‘işte aradığınız aşk budur gençler…’ dedi ve şişenin dibindeki son şarabı da doldurdu kadehlerimize.

sen bana bakmıyordun azzeelimde gözyaşların vardıben uykusuzluğumla siliyordum gözlerimden akanı…

aşkla kal…benimle kal azze…

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Tamer Dursun - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Haberler Ankara Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Haberler Ankara hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.