HEPSİ BU NEYSE...

Hepsi bu dediğimiz ne kadar kısa bir anlatım.

Oysa içi bir "Neyse" deyişlerimiz kadar dolu.

Hepsi bu dediğimiz ifade etmek aslında.

Her neysenin sesli hali.

Bazen bir tebessüm beklemek.

Bir an gelecek huzur umudu.

Biraz mutluluk bulur mu bizi?

Sonrası fırtına olmadan.

Her gülüşün peşinde hüzün bir gölgeyken.

"Çok güldüm ağlamam umarım" dediğimiz anlar olmamalı.

Kulaklarım çınladı andın mı beni?

Gözüm daldı geçen gün sen mi gelecektin?

Vazgeçtin.

Neyse,

Sanma bu bekleyişlerim beklentidir.

Sadece hepsi buydu anlatmak istediklerimin.

Bir gülüş huzurlu,

Bir mutluluk paylaşımlı,

Bir kalabalık hal.

Neyse,

Bir boşvermişlik değil aslında.

Neyse ki sen vardın.

Neyse ki sen konuşmadan beni anlardın.

Neyse üzülme diye söylenmemiş sözler.

Yalnız kalmış ama içi kalabalık bir hal.

Neyse, bir hoşçakal değil yol verdiğimiz.

Neyse hoş gelenlerin birbirini anlaması.

Kendi içine varış.

Şimdi yine diyeceklerim var derken.

Neyse ne deyişlerim ...

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Dilek Ergen - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Haberler Ankara Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Haberler Ankara hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.