Adam, Kadın, Çocuk

Çocuk,Mülteci kaygılar ile çırpınan serçe yüreğiyle yaklaştı.Dudakları suskunluktan çatlamıştı.Elindeki, iki günlük ekmek parçasını uzattı.Türk ellerimle,Arap bir çocuğun uzattığı lokmayı paylaştım.Tadı her ekmekten farklıydı.

Kadın,Gizleyemiyordu göz ardı edilmiş hüzünlerini.Ben bakınca hayra yormuyordu, kem bir bakış sanıyordu.Türk gözlerimle, Kürt bir kadının ellerine baktım.Aynıydı, nasırlarımız hariç,göz rengimiz hariç,saçlarımız hariç aynıydık.Bu coğrafyanın analarıydık.

Adam,Yorgun geçmişini düşünürken,Müslüman bir ıhlamur ağacı dibinde,sazıyla kuşları besliyordu.Pirin sözleri dokunuyordu, bir Alevinin sazından,Türk kalbime.Ağladık birlikte.Bir mendil çıkarıp uzattı sağ cebinden.Babamın mendilinin aynısıydı.Üzeri mavi çizgili, beyazdı.Adam, kadın, çocuk ve ben farklı dinlerin, farklı renkleri idik, kitaplarımız farklıydı,dillerimizde.Kutsal kitabımız aynıydı ''sevgi''idi ve onu her dil dokunduğu gibi okurdu.Dokundum.Anladıve gülümsedi.

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Seçil Oğuz - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Haberler Ankara Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Haberler Ankara hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.