ÖĞRENCİ KİM Kİ?

Günümüz şartlarında herkesçe kabullenmiş bir gerçek: “Evdeki hesap çarşıya uymaz.” Uymuyor arkadaş! Attığımız her adımın para olduğu bir dönemde yaşıyoruz. Elektriğinden suyuna tüm ihtiyaçlar tek bir şeyle karşılanabilir; Para...

Her yerde şartlar farklı olmakla birlikte kural hep aynı.

Büyük şehir daha büyük dertler getiriyor. Ulaşım, kira, doğalgaz, şu vs. Evet bu düzende bunlar olması gerekiyor. Peki ya öğrenciler ne yapacak? Ne yapıyorlar?

Yıllardır verdikleri çabayla bir sonuç buluyor emekleri ve savruluyorlar bilmedikleri şehirlere. Başta istedikleri yeri kazanmanın verdiği sevinçle hayat toz pembe geliyor. Sonra yumurta kapıya dayanınca yurt bulmak için başvuru yapıyorlar. Birileri yalan söylemeye ne gerek var deyip babasının aldığı geliri direkt yazıyor. Diğeri “ya yurt çıkmazsa” diye olandan düşük miktar yazıyor. Bir kısmı da evet neyi var neyi yok yazıyor üstelik durumu da iyi ihtiyacı yok diğerlerine oranla. Peki sonunda ne oluyor? Çoğunlukla zaten geliri düşük olduğu için yalan yazma gereği duymayan kurban aylarca yedek sırası bekliyor.

Gerçekten merak ediyorum öğrenciye yardım için kurulan bu sistemde hakkı olmayanlar nasıl yerleşebiliyor. Şans deyip geçiyoruz. Kime, ne şikayet edilebilir ki?

Dönem başlıyor. Sanki onlar hiç öğrenci olmamış gibi bir de profesörler kendi yazdıkları kitabı alma şartı koşuyor. Ders çalışmak için almak zorundasın. O dersten geçmek için o kitabı almak zorundasın. Ve daha bir yığın masraf beraberinde geliyor.

Evet haftalar önce bu kadar para bana yeter dediğimiz paranın üstüne daha kaç lira harcamış buluyoruz kendimizi. Bir ek gelir lazım. Ailelerimiz ne kadar istemese de onlara mecbur kalmadan en azından yol paramız çıkar diye iş bakıyor öğrenci.

Bir Cafe, bir mağaza bir başka yer... Gittikçe umutlar kayboluyor. Neden çünkü yarı zamanlı iş yok. Çünkü deneyimsiz eleman alamazlar. Zaten bunu hiç anlamış değilim. Eğer sen deneyimsiz almazsan diğeri deneyimsiz almazsa bizler nerede çalışıp iş görüp deneyime sahip olabiliriz ki?

Oysaki herkes biraz anlayışlı olsa. Bu öğrenci muhtaç bu işe işte. Bu adamın sabah dersi var olsun öğleden sonra gelir dese birileri böyle olmaz.

İşte böyle böyle de öğrencilerin her tatil arkadaşlarıyla toplandığında birbirlerine anlatacakları veya yıllar sonra çocuklarına anlatacakları anılar çıkıyor öğrenci hayatı başlığı altında. Ve her konusu açıldığında “biz öğrenci adamız abi para ne gezsin.”

Velhasıl hayat öğrenciye zor.

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Yeşim Ersoy - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Haberler Ankara Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Haberler Ankara hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler Haberler Ankara editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Haberler Ankara değil haberi geçen ajanstır.



Anket Ankara'nın En başarılı ve En İyi Belediye Başkanı Kim? Ankara Belediye Anketi